Agurra

Beno, iritsi da agurraren momentua. Ikastaroa amaitu da, ia, azterketa garaian gaude, ebaluatuko gaituzten garaian. Ikasturtean zehar egin dugun lanaz gain, ikasketak ongi barneratu ditugula erakusteko garaia da, urduritasun garaia, kezka garaia. 

Ordu pare bat dituzu horretarako, azterketa ordua. Burua argi, esna, antolatua, ziur.... eduki beharra baina berez, buruan ideiak barra-barra, nahasturik, kezkak, urduritasuna eta antsietatea nagusi, txakurrez gain geuk ere sumatu dezakegun beldur usaina nabaria da, urrutitik antzeman daitekena.

Eskolara iritsi eta hor daude klase kideak, ardura, zalantza, urduritasun, etsipen.... hainbat aurpegi, deskriba ezinak, orokorrean, aurpegietatik barre izpi batek ihes egiten du oraindik. Azterketa ordua da, hor goaz danak, isilik, epaiketa partikularrera. 

Azterketa ondoren, urduritasuna nabariago da, antsietatea pir-pilean , apunteak denen eskuetan bueltaka, aztoratutak, non dago erantzuna, zuzena al da ipinitakoa..... barre keinuak desagertu dira orokorrean, erantzun zuzena jarri dutenen ahoatikan garraisi batzuk jaurtitzen dira, besteen ahoak mutu, guztien begiak apunteak zeharkatzen diraute ansiatzen dugun erantzun zuzenaren bila, guk jarritakoekin bat datozen erantzunen bila. Ondo ezagutzen dugun betiko estanpa da honakoa, inoiz ohituko ez garenaren estanpa.

Urte asko daramatzagu azterketak egiten, betiko erritoa da, salta ezina. Hala ere, garaia edo ordu konkretu hori iristean, tripak bueltaka hasten dira, urduritasunak eraginda, ez dira denak gustoko ditugun "tximeletak", ez, ez gara maitemindu (hau beste arazo larria izan daiteke ere); beste urduritasun mota da hau, gure patua , zoria jokoan dagoelako da, nota batean, kalifikazio batean, zenbaki batean isladatzen dena.... hain sinplea eta hain garrantzitsua.

Ba lasai lagunok, orain arte egin dugun moduan aurrera aterako gara, zenbaki batek ez baigaitu izutuko, ez atzera botako, ezta "atxantatuko" ere. Urduritasunean soilik geratuko da "asuntoa", beste egun txar batean.

Ikasturtean oso gustora aurkitu naizela esan beharra dut, asko ikasi dudala, talde ona gara, hurrengo urtean denekin berriz topo egitearekin kontatzen dut. Dudarik gabe, hala izan bedi. 

Datorren ikasturtean ikusiko gara, ziur, bitartean.... udara ona pasa eta indarrak hartu, egurra ematen jarraitu beharra dugu, asko eskatzen duen sua piztu berri baitugu, gose dago, handitu nahian dabil eta gure eginkizuna bera asetzean datza.

P.D: Ah!!!!!  zuen izena zenbaki atsegin baten eskutik joan dadila opa dizuet, irribarrea eragiten duen horietakoa, poza ematen duenetakoa.